Waar te beginnen met de Sunbeam Tiger? Dit model staat letterlijk bol van de meest iconische anekdotes. Laten we maar beginnen bij het begin. In 1959 introduceerde de Rootes Group de Sunbeam Alpine Series 1. De Alpine werd aangedreven door een 1,5 liter 4-cilinder motor die 83,5 pk leverde. Rootes had al snel door dat met dat bescheiden vermogen het lastig ging worden om van de Alpine een verkoopkanon in de Verenigde staten te maken. Ze benaderden daarom Ferrari met het verzoek de viercilinder van de Alpine door te ontwikkelen. Rootes dacht dat een "powered by Ferrari" sticker op de auto de verkopen goed zou doen. Er werd met Ferrari gesproken over een mogelijke samenwerking maar latere onderhandelingen liepen uiteindelijk op niets uit. Jack Brabham werkte samen met de competitie manager van Rootes: Norman Garrad, toen hij hoorde dat Rootes op zoek was naar mogelijkheden om de Alpine van meer vermogen te voorzien stelde hij voor om de expertise van Carroll Shelby in te schakelen, die had immers als ervaring met een soortgelijk project in de vorm van een AC Cobra. Norman Garrad stelde dit idee voor aan zijn zoon Ian die op dat moment verantwoordelijk was voor de verkopen van de Rootes Group aan de westkust van de Verenigde Staten en een bekende van Shelby was. Hij dacht dat de Texaanse kippenboer wel te porren was voor het idee en navraag bij Shelby leerde dat hij inderdaad wel wat zag in het project. Helaas was er op dat moment niet direct een Alpine beschikbaar in de V.S. om op te meten of een V8-motor wel zou passen. Gelukkig waren de medewerkers van Sunbeam in het Verenigd Koninkrijk uiterst behulpzaam. Om te kijken of de motor zou passen pakten zijn een houten stok die ongeveer even lang was als de V8 motor. Het zou ongeveer moeten passen en ook met de breedte zouden ze ongeveer weg moeten komen, volgens de Britten. Shelby was tevreden met deze uiterst discutabele uitslagen en was van mening dat het zou moeten lukken om de Alpine van een V8-motor te voorzien. Ian Garrad stuurde ondertussen zijn servicemanager langs verschillende Ford-dealers om te bepalen welke V8 het beste zou passen. McKenzie kwam terug met de 260cu V8-motor, deze was niet alleen compact maar ook licht met een gewicht van slechts 200 kilo. Ian Garrad had inmiddels het plaatje aardig compleet en vroeg Shelby hoe lang het zou duren en hoeveel het zou gaan kosten om een prototype te vervaardigen. Shelby gaf aan 8 weken nodig te hebben en dat het $ 10.000,- zou gaan kosten. Ian Garrad besloot dat het tijd werd om toestemming te vragen in Engeland en benaderde Brian Rootes, zoon van de eigenaar: Lord Rootes. Die zag het idee wel zitten maar voelde er weinig voor om toestemming aan zijn vader te gaan vragen. Hij besloot de kosten maar weg te boeken in het marketingbudget, hij drukte Garrad op het hart om vooral niets tegen zijn vader te vertellen. Garrad vond het allemaal maar lang duren en maakte zich toch wat zorgen of het allemaal wel zou passen en het hele project niet zou stranden op de afmetingen van de motor. Hij gaf coureur en constructeur Ken Miles $ 800,- een Alpine Series 2 en een Ford V8 die was gekoppeld aan een twee-traps automaat. Miles moest in de kortst mogelijke tijdspanne de V8 motor in de Alpine bouwen om op die manier het concept te bekrachtigen. Ongeveer ween week later werd Garrad gerustgesteld en kwam Miles met zijn prototype voorrijden. Kort daarna begon Shelby aan zijn prototype die later bekend werd als: "the white car". Toen het prototype klaar was nam Ian Garrad de directeur John Parks mee voor een proefrit. De beide heren waren dermate onder de indruk van de rij-eigenschappen van het prototype dat ze besloten niet langer te wachten om Lord Rootes te informeren over het project. Hij was volgens de overlevering hevig ontstemd over het feit dat het project zonder zijn medeweten was uitgevoerd. Toch sprak het idee van een V8 Alpine hem wel aan en hij vroeg het prototype naar Engeland te verschepen zodat hij er mee kon rijden. Toen Lord Rootes een paar weken later eindelijk zijn proefrit kon maken liep hij direct na zijn proefrit door naar zijn kantoor en belde hij Henry Ford II. Onderwerp van gesprek? De bestelling van 3.000 motoren om de productie van de Tiger zeker te stellen. Tot aan dat moment was het de grootste motoren bestelling die Ford ooit had ontvangen. De Rootes Group was een zeer bureaucratische onderneming. Lord Rootes besloot alles en normaliter duurde het vier jaar tot een idee voor een auto terug te vinden was in de showroom. Maar Lord Rootes had zich er bij neergelegd dat alles bij dit project anders ging dan anders en besloot dat de Sunbeam Tiger geïntroduceerd moest worden op de autosalon van New York in 1964 slechts 8 maanden later. Shelby had gehoopt dat hij na de ontwikkeling van het succesvolle prototype ook de productie van de Tiger zou mogen doen maar het zat Rootes niet lekker dat Shelby een steeds hechtere band met Ford leek te hebben. Ford was namelijk niet alleen motorleverancier maar ook concurrent van de Rootes Group en Rootes was bang dat bedrijfsgeheimen via Shelby bij Ford terecht zouden komen. Als goedmakertje kreeg Shelby een, nooit bekendgemaakte, royalty per verkochte Sunbeam Tiger. De Tiger werd dus gewoon in het Verenigd Koninkrijk gebouwd. Hoewel de Tiger ten opzichte van de Alpine was uitgerust met een V8-motor, grotere transmissie, "rack and pinion"-besturing en een aantal andere kleine zaken was de Tiger slechts 20% zwaarder dan de Sunbeam Alpine. De gewichtsverdeling is met 51,7 procent voor en 48,3 procent achter praktisch gelijk aan de Alpine. De bestelling van de 3.000 motoren bij Ford bleek geen grootspraak. De Rootes Group wist uiteindelijk 7.128 Tigers te verkopen. Een laatste schitterende anekdote over de productie van de Tiger is de wijze waarop de V8-motor uiteindelijk in de carrosserie werd gemonteerd. Omdat de motor net wat langer was en de transmissie niet wat groter werd met een moker het vuurschot ingeslagen om zo voldoende ruimte te creeren. Het is één van de herkenningspunten om te zien of het een échte Sunbeam Tiger betreft. Het zijn methoden die vandaag de dag ondenkbaar zijn. Onze Sunbeam Tiger betreft een toprestauratie. De restauratie is uiterst grondig en op een zeer hoog niveau uitgevoerd. De carrosserie is volledig kaal gemaakt om vervolgens perfect te worden opgebouwd. De gehele restauratie is gedocumenteerd middels een zeer uitgebreide fotoreportage. Elke auto ziet er direct na restauratie goed uit. Het is vaak pas na een aantal jaren duidelijk of een restauratie goed is uitgevoerd of niet. Deze auto laat bij de eerste aanblik al zien dat de restauratie zeer goed is uitgevoerd. De prachtige donkergroene metallic lak is in zeer verzorgde staat. De carrosserie is fraai met mooi plaatwerk en correcte passingen. Het chassis is ook in perfecte staat en vanzelfsprekend volledig vrij van roest. Het interieur is destijds ook volledig opnieuw bekleed en nog altijd in zeer nette staat. De auto is tevens voorzien van een Hirst shortshifter. De kap van de cabriolet is in nette gebruikte staat en sluit overal mooi aan. Technisch verkeert de Sunbeam nog altijd in zeer goede conditie, dit is ook niet verwonderlijk want de enorme V8 hoeft niet hard te werken om de voort te stuwen. De 4.3 Ford V8-motor heeft tijdens de restauratie een volledige revisie ondergaan. Tijdens de restauratie zijn de spruitstukken keramisch gecoat om de temperatuur in de motor ruimte zo laag mogelijk te houden. De V8-motor loopt en klinkt fantastisch en heeft totaal geen moeite met de slechts 1.203 kilo wegende Britse Roadster. De Sunbeam Tiger is naar hedendaagse maatstaven dan ook nog steeds een snelle auto. De handgeschakelde transmissie met 4 versnellingen laat zich eenvoudig en soepel bedienen. De Sunbeam Tiger is een feest om in te rijden. Bent u op zoek naar een elegante Britse Roadster met een stevige motor en ruim voldoende vermogen om sportief te kunnen rijden dan is er eigenlijk geen betere optie. De ultieme auto voor de persoon die kan genieten van een unieke geschiedenis met legendarische namen.

Specificaties

Brandstof: Benzine
Carrosserie: Cabriolet
Transmissie: Handmatig
Kilometerstand: 11646 Km
Power: -
Bouwjaar: 1966
BTW/Marge: Marge
Prijs: € 86.500,-
GEÏNTERESSEERD? E-MAIL OF BEL ONS
+31 (0)575 56 40 55
Meer informatie aanvragen

Export / Import
Voor het exporteren van de klassieke auto die u bij ons aankoopt, verzorgt Gallery Aaldering alle benodigde papieren. Ook kunnen wij het transport voor u verzorgen op allerlei manieren zoals per zee- of luchtvracht. Neem contact met ons op voor aanvullende informatie en de voorwaarden.
Valuta calculator
Kies uw valuta
Prijs:
86500 EUR

Disclaimer: The exchange rate shown by the currency converter is an indicative rate and is for illustration purposes only, source: www.xe.com.

Gerelateerd